လူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္ႏိုင္ငံမွာေနလဲ သိခ်င္တယ္ဆို Table Manner လို႔ေခၚတဲ့ ထမင္းဝိုင္း ယဥ္ေက်းမႈကေန သိႏိုင္တယ္ေျပာရင္ ယံုမလား။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံခ်င္းစီမွာ မတူတဲ့ ဓေလ့ထံုးတမ္း အစဥ္အလာ ၊ အေလ့အက်င့္တစ္မ်ိဳးစီ ရိွၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ ထမင္းဝိုင္း ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ကို နားလည္ရင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕စားေသာက္ပံု ၊ ေနပံုထိုင္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး ဘယ္ႏိုင္ငံမွာေနခဲ့လဲဆိုတာေတာင္ ခန္႔မွန္းလို႔ရနုိင္ပါတယ္။
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈမွာလည္း ထမင္းစားတဲ့အခါ လူႀကီးမိဘကို ဦးခ်ၿပီးမွစားတာမ်ိဳး ၊ ထမင္း၀ိုင္းမွာ အသံမထြက္ေအာင္ဝါးရတာ ဒါေတြက ျမန္မာထမင္းဝိုင္း ဓေလ့ထံုးစံေတြပါပဲ။ ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္ကဆို ထမင္းစားတ့ဲအခါ လက္နဲ႔စားတာဆိုေတာ့ လူႀကီးေတြက ထမင္းေစ့ေတြ လက္ဆစ္ထိမကပ္ေအာင္ စားရမယ္တို႔ ၊ လက္ေပနဲ႔ ဇြန္း ၊ ခရင္းမကိုင္ရဘူးတို႔ဆိုတာ အျမဲသြန္သင္ဆံုးမတာ ခံရဖူးတယ္။ ဒီလိုပဲ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ထမင္းဝိုင္း ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပက္သက္ရင္ သူ႔ဓေလ့ သူ႔ထံုးစံေတြ ရိွၾကပါတယ္။
ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံက ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းဆိုေတာ့ အဲ့ႏုိင္ငံ ထမင္းဝိုင္းယဥ္ေက်းမႈအေလ့အထကိုအရင္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဥေရာပႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ထမင္းဝိုင္းယဥ္းေက်းမႈကေတာ့ ကိုယ္ေတြနဲ႕အရမ္းကြဲျပားေနတာကို ေအာက္မွာ ဆက္ဖတ္ၾကည့္ရင္သိမွာပါ။ ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳးေတြက ထမင္းစားတဲ့အခါ တူနဲ႔ ဇြန္းကိုပဲ သံုးၾကပါတယ္။ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈမွာဆို လက္ႏွစ္ဖက္လံုးစားပြဲခံုေပၚတင္တာ ရိုေသမႈမရိွတဲ့သေဘာျဖစ္ေပမယ့္ ဗီယက္နမ္မွာက်ေတာ့ အဲ့ဒီအတြက္ စိတ္ပူပန္ဖို႔မလိုပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗီယက္နမ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဖိတ္ေခၚလို႔ အိမ္အလည္သြားတဲ့ဆိုရင္ေတာ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းတစ္ခုခု ဝယ္သြားၿပီးေပးပါ။ ဒီအေလ့အက်င့္က အိမ္ရွင္ကို ေလးစားမႈ ၊ ေလးနက္မႈသေဘာျဖစ္ေစပါတယ္။
ကိုရီးယားမွာဆိုရင္ေတာ့ ထမင္းစားပြဲဝိုင္းမွာ အသက္ႀကီးဆံုးပုဂၢိဳလ္ အရင္စားေသာက္ၿပီးမွ က်န္လူေတြအားလံုး စားေသာက္ရတဲ့ဓေလ့မ်ိဳးရိွပါတယ္။တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေတြ႕တဲ့အခါဆိုဦးညြတ္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္တဲ့အေလ့အထ……..အဲ့အေလ့အထကေတာ့ အာရွႏိုင္ငံေတြအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခပ္ဆင္ဆင္ ရွိၾကပါတယ္။
ခ်ီလီနဲ႔ ေတာင္အေမရိကႏိုင္ငံသားေတြဆိုရင္ ဧည့္သည္ကို ဖိတ္ေကၽြးတဲ့အခါ စားပြဲခံုေတြကအစ အစီစဥ္နဲ႔ ထားတတ္ၾကပါတယ္။ ခ်ီလီမွာဆို အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အမ်ိဳးသားႏွစ္ေယာက္တြဲ အိမ္လည္လာတယ္ဆို အမ်ိဳးသမီးကအေရွ႕ကေန ဦးေဆာင္ၿပီးအိမ္ထဲဝင္ရပါတယ္။ ထမင္းစား စားပြဲမွာထိုင္တဲ့အခါလည္း အမ်ိဳးသမီးဆို အိမ္ရွင္ရဲ႕ညာဖက္ခံုမွာထိုင္ၿပီး ၊ အမ်ိဳးသားဆိုရင္ ဘယ္ဘက္ခံုမွာ ထိုင္ရပါမယ္။
ဂ်ာမနီဆိုလည္း ဆိုင္ေတြမွာ အစားစာမွာတဲ့အခါ ကိုယ္ကုန္ႏိုင္သေလာက္ပဲ မွာရပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံသားေတြအျမင္မွာ အလြန္အမင္း မကုန္ႏိုင္ မခမ္းႏိုင္မွာတဲ့သူက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့သူလို႔ ျမင္ၾကလို႔ပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ပန္းကန္ထဲက အစားအေသာက္အားလံုး ကုန္ေအာင္စားမွ စားဖိုမႈးကို ေလးစားတဲ့သေဘာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။
ျပင္သစ္ႏိုင္ငံက လွပတဲ့ျမင္ကြင္းေတြနဲ႔ ခမ္းနားတဲ့ေနထိုင္ပံုေၾကာင့္ ကမၻာလွည့္ခရီးသြားေတြ အႏွစ္သက္ဆံုးႏုိင္ငံအျဖစ္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ ျပင္သစ္လူမ်ိဳးေတြအတြက္ေတာ့ ခရင္းနဲ႔ ဓားက စားပြဲဝိုင္းေပၚက မပါမျဖစ္ဖက္ရွင္တစ္ခုပါ။ ဒီလိုစားပြဲမွာ ခ်ေပးထားတဲ့ဓားဆိုတာ ေပါင္မုန္႔လွီးဖို႔ ၊ ျဖတ္ေတာက္ဖို႔အတြက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ိဳပြဲမုန႔္ေတြကိုလွမ္းယူတဲ့အခါမ်ိဳးမွာသာ သံုးတာပါ။ ေနာက္ၿပီး ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမွာ ကိုယ့္ပန္းကန္ထဲက အစားအေသာက္ေတြ ကုန္ေအာင္စားတာက ဧည့္ခံေကၽြးေမြးတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို ႏွစ္သက္ေၾကာင္းျပတဲ့သေဘာလည္း သက္ေရာက္ပါတယ္။
အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသႏိုင္ငံေတြကို အလည္သြားမယ့္သူေတြအတြက္ကေတာ့ အယ္ကိုေဟာ ေရွာင္ဖို႔ပါပဲ။ ဧည့္သည္အေနနဲ႔ သြားလည္ပတ္ရင္လည္း အိမ္ရွင္ကို အယ္ကိုေဟာနဲ႔ပက္သက္ၿပီး မေတာင္းဆိုသင့္သလို ၊ အရက္ေသစာေသာက္သံုးဖို႔ အတင္းအက်ပ္တိုက္တြန္းျခင္း မလုပ္ရပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး မူစလင္ဘာသာကိုးကြယ္တဲ့ တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံေတြက လက္နဲ႔ထမင္းစားတာရိွပါတယ္။ ဒီလိုလက္နဲ႔ ထမင္းစားတဲ့အခါက်ရင္ ညာလက္ကိုပဲ သံုးရပါမယ္။
Words by Lim
